از اعترافات سلاطین اینترنت تا شعار مرگ بر فلسطین در ایران

استاندارد

ایون ویلیامز یکی از موسسین توئیتر در مصاحبه ای در ماه می 2017 به نیویورک تایمز می گوید که: » من زمانی تصور می کردم که وقتی هر کس بتواند آزادانه اطلاعات کسب کند و آزادانه ابراز عقیده کند، دنیای بهتری خواهیم داشت. من اشتباه می کردم»

همان ماه مارک زوکربرگ موسس فیس بوک در نطقش در دانشگاه هارواد وقتی که آرزوهای دوران تحصیل اش را بیان می کرد عنوان داشت که «من آن زمان دلم می خواست تمام جهان را به هم متصل کنم… نمی خواستم که شرکت بسازم. می خواستم که تاثیر گذار باشم.». … » این نظام دارای یک مشکل اساسی است. این که من از این مکان (دانشگاه) فارغ التحصیل بشوم و بتوانم ظرف ده سال میلیاردها دلار درآمد کسب کنم و در عین حال میلیونها نفر فارغ التحصیل مانند من نتوانند وام تحصیلی خود را باز پرداخت کنند!.» «میلیونها شغل توسط اتوماسیون از بین می روند…»

این اعترافات به تناقض هایی است که دگر از کسی پوشیده نیستند. از همه مهمتر در عصر به اصطلاح اطلاعات آزاد بنا بود دموکراسی جهان گسترشود و یکی از مشکلات اساسی سرمایه داری به اعتراف طرفدارانش که عدم وجود اطلاعات کامل برای مصرف کنندگان و تولید کنندگان بود که باعث می شد بازار آزاد نتواند درست کار کند بر طرف شود. امروز اما اینترنت به همان میزان می تواند به پوشاندن حقیقت کمک کند که به کشف آن.

👈اما این که این عصر شاهد جهانی شدن دشمنان شماره یک فرهنگ جهان شمولی یعنی خودکامگی، ملی گرایی افراطی و پوپولیسم شده است را چه گونه می توان توضیح داد؟

علت العلل اش نه تناقضات عصر ارتباطات بلکه در تناقضات نظام سرمایه است که در آن انسان ها بیشتر و بیشتر منفرد و منزوی و مضطرب شده و در نتیجه احساساتشان آماده بهره برداری می شود. کافی است که به آنها گفته شود که عامل اصلی بیچارگی هایشان نه سرمایه داری، نه امپریالیسم، نه دولت خودکامه کشورشان بلکه که کارگر مهاجر یا جوامع دیگر دنیا هستند. مفت خورهایی که ثروت شما را غارت کرده یا در صدد غارت کردنش هستند.

اگر صرفن نابرابری اعتراض می آورد، بایستی شاهد رشد عدالت خواهی و دموکراسی طلبی می بودیم، اما وقتی نیستیم و می بینیم که قربانیان بی عدالتی، نابرابری علیه دیگری را می خواهند و به خود برتر بینی دچارند، این یعنی دستهایی از آب گل آلود نابرابری ها برای خود ماهی می گیرند.

از قربانی نابرابری انتظار می رود که حس همدردی اش تقویت شود اما در نظامی که نو لیبرالیسم، فرد محوری شخصیتی و منفعت طلبی اقتصادی و مصلحت گرایی سیاسی را جا انداخته، به جای حس همدردی، حس تحقیر فردی و نژادی رشد کرده است.

تحقیری که درمانش را خودکامگان اینده وقتی که مشروعیت دولت‌های لیبرال در غرب و دولتهای شبه لیبرال در شرق در حال اضمحلال است، در تقویت برتری جویی به او تلقین می کنند. درمانی که خود دردی به مراتب کشنده تر خواهد داشت.

اما اعتراض مستلزم انسجام اجتماعی بین معترضین و تقویت انگیزه برای غلبه بر ترس و برای ایثار است. چگونه می توان چنین چیزهایی را در انسانهای منزوی که ارزشهای جمعی خود را در اقتصاد دلالی و مصرف محور از دست داده اند، یک تعهد عمل جمعی و مبارزه ایجاد کرد؟‌

راه حل اش را پوپولیسم می داند. بر حس تنفر سرمایه گذاری کن و آنرا نه علیه منشأ حقیقی مشکلات که بر علیه دیگری ناهم خون و ناهم خاک هدایت کن.

توهمی به نام قومیت یا ملیت را پر رنگ کن. قومیت و ملیت به خاک و خون تعریف می شوند و کمتر کسی می تواند آنها را تغییر دهد. مقدس کردن آنها می تواند انسجام لازم و امکان غلبه بر تحقیر و ترس را در میان قربانیان نابرابری زنده کند.

از گذشته شان اسطوره های قدرت و اقتدار و کبر بساز. اسطوره های قدرتمندی که همه «پدران» قدرتمند و مهربان بوده اند و اقتدار و عظمت را برای ملت یا قوم شما به ارمغان آورده اند. معادلهای امروزین آنها را در میان خود جستجو کنید. رهبران کاریزماتیک پوپولیستی که معضلات پیچیده شما را با راه حل های ساده رفع خواهند کرد!

شعارهای «مرگ بر فلسطین» به جای مرگ بر سرمایه سالار و «درود بر رضا شاه» به جای درود بر مصدق را نمی توان در چنین زمینه ی تاریخی رشد جهانی نوفاشیسم بر گرده نارضایتی‌ها با خونسردی و خوش بینی به نام لجبازی عوامانه ناچیز دانست.

در حالیکه فرصت درک دردهای مردم و احیای انسجام همه شمول بر محور عدالت و آزادی و عرفان و تعاون در حال رخت بر بستن است، گویا جامعه مدنی ایرانی هنوز در رویای تحقق ارزش های لیبرالی اش به سر می برد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s