بلاهت در عصر اینترنت

استاندارد
64613400

اینترنت تو را ابله نکرد. بلاهت ات را عیان تر نمود

پدرم می گفت روزنامه که آمده بود مردم هرچیزی را که در آن نوشته می شد قبول می کردند و درست می دانستند. وقتی می پرسیدی این که با عقل جور نیست می گفتند آقا توی روزنامه نوشته. من هم می گفتم دروغی را که می شود گفت، می شود هم نوشت و هم چاپ کرد.

حالا نگاه کنید بخش عظیمی از این نسل جوان را که مدعی اند از اسلافشان فهیم تر و مدرن تر و درس خوانده تر شده اند  و دستشان هم به آلات فوق پیشرفته رایانه و تبلت واینترنت  و سلفون هم رسیده اما درست مثل پیشینیانشان هر طرفه و خزعبلی را که در این رسانه های جمعی جدید رد و بدل می شود چون کلمات قدسی به خورد خودشان و دیگران می دهند و همچون آبا و اجداد عوام شان (باز به قول خودشان) نه استقلال در فهم دارند و نه قدرت به زیر سوال بردن. فرق آن روستایی محروم درس نخوانده که حرف ملای کم سواد دهشان را وحی مُنزل می دانست با این تحصیل کرده متجدد درس خوانده که هر نوشته ی منتشر در دنیای مجازی که به مذاق آنی اش خوش می آید را بدون پرسشگری می پذیرد چیست؟ آن اولی قابل تقبیح نیست که محروم از فرصت ها بوده است اما این دومی نه تنها تاسف برانگیز است که حتی مخرب و خطرناک.

قبلن روزنامه را یک فرد یا گروه می نوشت و به خورد میلیونها می داد و آن وقت که دروغش فاش می شد از آن یک نفر یا رسانه سلب اعتبار و اعتماد می شد. اما حالا، صد البته که نه همه اما گویا اکثریت این  جماعت باور گریز خودبزرگ پندار بریده از فرهنگ و حکمت و هویت  تاریخی را بنگر که دست اندرکار تبادل (و نه  حتی تولید) انواع مختلف افکار و گفته های یک من دو غاز هستند و هرگز  به خود در مورد هرآنچه می خوانند و می شنوند جرات تحقیق و تاملی نمی دهند. کار به جایی رسیده است که مولانا شعر نو می گوید و کلمات فارسی عصر جدید بکار می برد! یک نقل قول را به صد نفر نسبت می دهند و یک نفر صدایش در نمی آید! و هرآنچه امروز دلشان می خواهد بشنوند را از دهان هزار و یک متفکر شرقی و غربی بیرون می آورند! انواع دردها را در همین اینترنت مثل حکیم باشی های قدیم با انواع تجویز ها درمان می کنند و خلاصه فروید و یونگ باید بیایند پیش این روانشناسان عصر اینترنت لونگ بیاندازند و درس پس دهند.

قدرت فهم این نسل عصر فوق مدرن، در حد تک-خط خوانی و تک-خط فهمی و تک-خط گویی تقلیل یافته و حتی برخلاف اسلاف گرامی شان، حوصله خواندن یک نوشته طولانی تر از یک بند راهم ندارند و  ادعای شعورمندی شان هم گوش آسمان را پاره کرده. بحران کتابخوانی داشتیم به میمنت گسترش فرهنگ رایانه در عصر اطلاعات اکنون کتاب را باید به فراموشی سپرد. باز از پدرم بیاد می آورم که می گفت: بلاهت همان بلاهت است فقط شکل و شمایل اش در هر دوره عوض می شود.
قصد این نوشته فقط درد شناسی بود و نه تعمیم یک بیماری به همگان و بی احترامی به نسل جوان وگرنه حتمن کم نیستند کسانی که از این قاعده مستثنایند. به امید روزی که استثنا قاعده شود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s