چه طور من هم مثل بافِت و گِیتس و جابز پولدار ترین مرد جهان بشم؟

استاندارد

یادمه چند سال پیش یک مطالعه ای را میخوندم در مورد نابرابری های جهانی و تخریب منابع زیست محیطی و بعد نوشته بود که اگر مردم کشورهای جنوب (در حال توسعه) که اکثریت جمعیت زمین هستند بخواهند مثل یک امریکایی متوسط زندگی کنند بنابه تخمیمنی که زده بود ما به سه یا چهار کره زمین دیگه منابع نیاز داریم! این روزها هم که جوانان بی انگیزه و بی الگو شده اند داستانهای زیبایی از قدیسان جهان سرمایه خواری برایشان تولید می شود. از جمله قدیس جدید جناب بافت که جانشین قدیس قدیمی استیو جابز شده اند.

حالا تصور کنیم این آقای وارن بافت (البته از جمله سرمایه سالاران معتدل تر است و یک سری اخلاقیات را در نظر می گیرد و مثلن گفته بود که چرا من باید از منشی ام کمتر مالیات بدهم – البته این را بعد از فروپاشی وال استریت گفته بو د نه قبلش) بخواهد مقتدای زندگی میلیونها انسان کره زمین بشود (حالا چه به لحاظ مصرف یا تولید فرق نمی کند چه جت سوار شوی چه جت بسازی دیگران سوار شوند اثرش بر منابع یکی است). فکر می کنم برای وارن بافت شدن ما به یک چیزی حدود ۲۰ کره زمین دیگه منابع احتیاج داشته باشیم. این الگو برداری ها از افراد بدون درک مکانیسم های نظام سرمایه داری و بت کردن امثال این چنین جلادهایی که محال است چنین ثروتهای عظیمی را بدون توی شیشه کردن خون دیگران به دست نیاورده باشند (یک نمونه ا ش خود این اعتراف این اقا به میزان مالیات اش است) جز ایجاد توهم در ذهن مردم نیست.

اون بالا استیو جابز را کرده اند امیر المومنین. به این مغازه های اپل مک که می روی جوانها مثل اینکه به زیارت حضرت عباس آمده اند. یک جوری دور این اجسام می گردند و لمسشان می کنند که گویی مذهبی ها دور ضریح مقدس اند. این درحالی است که همین استیو جابز با پررویی تمام که سراغش را فقط در برخی سران جهان سوم باید گرفت خودکشی کارگران چینی در کارخانه های شرکت های اقماری اش را انکار کرد. بیل گیتس ثروت افسانه ای اش را در بهشت های مالیاتی می اندوزد و وقتی امده بود استرالیا در یک برنامه تلویزیونی وقتی ازش یک جوون پرسید که چطور از زیر مالیات در می ری گفت که همه چیز قانونی است. راست می گفت قانون را سرمایه داری می نویسد طوری که افتابه دزد به زندان درآید و بیل گیتس به آسمان. این توهم است که اگر من شخصن مثل وارن بافت سخت کار کنم راه برای من و امثال من به بالا وجود دارد. همیشه این امکان دارد که یک یا چند کفشگر زاده از مدار نکبت به مدار ثروت فرار کنند اما این ها در تاریخ بسیار معدودند.

مطالعات چیز دیگه ای را نشان می دهد. در زمانی که وارن بافت و بیل گیس به بالا صعود می کردند شکافهای طبقاتی در امریکا و جهان چند برابر شده است (از سی و اندی برابر بین فقیر و غنی در دهه ۷۰ میلادی به نود و اندی در دهه نود میلادی). نظام سرمایه داری با شخصی کردن مسئله رشد ثروت به دنبال سیاست زدایی از عوام است. سوال اصلی مربوط به نظام هاست نه شخص ها.اشخاص نیکو در خدمت نظامهای فاسد به تدوام مشروعیت آن نظامها کمک می کنند.

نظام شوروی مبنی بر طرد بود و طی ۷۰ سال (عمر متوسط یک بشر) متلاشی شد اما نظام سرمایه داری مبتنی بر جذب نخبگان جهت فریب عوام است و همواره به انسانها احساس خود نکوهشی برای شکست هایشان در زندگی می دهد. صد البته تلاش های فردی مهم اند اما در غیاب نظامی که تلاش های فردی همگانی را پاداش ندهد به جایی نمی انجامند. نظامهای سرمایه داری در غرب توسط نظامهای به نسبت دموکراتیک معتدل تر شده اند نسبت به نظامهای سرمایه داری لگام گسیخته جهان سومی و این هم بر بقای آنها می افزاید هم به نسبت آنها را به الگوهای متوهمانه برای جهان سومی های بیچاره تبدیل می کند که به جای گاندی و مارتین لوتر کنیگ وارن بافت آرزو کنند و هم این توهم را ایجاد می کند که این سرمایه داری است که مایه رفاه نسبی در غرب شده است نه دموکراسی و نه مبارزات شبانه روزی کارگران و زنان و اقلیت ها و … اما واقعیت این است که سرمایه داری بدون دموکراسی درهمین غرب یک صد سال پیش کودکان را به بیست ساعت بردگی در کاخانه ها می گرفت. در نیویورک یک سده پیش در کارخانه های دوزندگی درها را به روی زنان جوان کارگر قفل می کردند تا مبادا در هنگام کار ازسر گرسنگی چیزی بدزدند. وقتی در یکی از این کارگاهها آتش سوزی شد زنان بیچاره برای آنکه اجسامشان شناسایی شود خود را از طبقات ساختمان به بیرون پرتاب می کردند. بارانی از اجسام نیم سوخته زنان کارگر بر خیابان های نیویورک باریدن گرفت. این سرمایه داری ناب بیل گیتی است. نظامی که به جای آنکه آنرا عوض کنی توحشش را باید مهار کنی،  نظامی بسیار بسیار پر هزینه برای بشریت است.

trickle_down

Advertisements

یک پاسخ »

  1. با تک تک کلمات متن موافقم و این رو هم اضافه میکنم که پیشرفت این قهرمانان بزرگ زندگی ما، وارن بافت و گیتی و جابز و … بر پایه نابودی اقتصاد کشورهای جهان سوم با بهانه های واهی است. زوری که بر سر ماست و ما آرزوی رسیدن به جایگاه اون ها رو داریم.
    ممنون آقای حسینی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s